[SF] Tighten Up Pt.1

posted on 17 Jun 2012 03:50 by pam-a-rod
Title : [SF] Tighten Up Pt.1
Author : pam-a-rod
Genre : YAOI Romance
Warnings : YAOI : PG-13
Pairing : EXO-K - Chanyeol x Baekhyun
 
 
 
 
Tighten Up

 

I wanted love, I needed love,

Most of all, most of all

Someone said true love was dead

And I'm bound to fall, bound to fall for you

But what can I do?

 

The Black Keys – Tighten Up

 

 

เมื่อก้าวขึ้นปีสี่ วัยที่แก่ที่สุดในรั้วมหาลัย สิ่งที่ต้องกังวลมีอยู่สองอย่างเท่านั้น อย่างแรกคือจะเรียนจบมั้ย และอย่างที่สองคือจะเรียนจบเมื่อไหร่ ปัญหาเหล่านี้เกิดขึ้นกับทุกคนไม่เว้นแม้แต่ปาร์คชานยอลที่กำลังสติแตกกู่ไม่กลับอยู่กลางห้องคอมของมหาลัย ซึ่งตรงข้ามกับเพื่อนรักที่กำลังนั่งเล่นดอทเอสบายใจเฉิบอย่างสุดขั้ว

 

“คยองซูอา... ทำไมลงเรียนเลือกเสรีครบแล้ววะ”

“ก็เก็บตอนซัมเมอร์ปีสองไง”

“มึงเรียนซัมเมอร์ด้วยเหรอ!?”  ชานยอลอ้าปากค้าง นึกย้อนไปถึงปีสองแล้วก็จำอะไรไม่ได้ทั้งสิ้น เหมือนความทรงจำช่วงนั้นหายไปจากสมองเฉยๆ  “ปีสองเราเรียนอะไรกันบ้างวะ แล้วทำไมกูถึงไม่ได้ลงซัมเมอร์กับมึง?”

“อะไรวะ ตอนนั้นมึงอกหักไง จำไม่ได้เหรอ ก็เลยหนีไปไต้หวัน ทำใจเป็นเดือนๆ แต่กลับมาก็ห่วยภาษาจีนเท่าเดิม”

 

ชานยอลพยักหน้า ก่อนจะนึกขึ้นได้เกือบหนึ่งนาทีให้หลังว่าถูกหลอกด่าจึงไม่รอที่จะประเคนฝ่าเท้าแทนใจให้เพื่อนรัก คยองซูเพียงแค่หัวเราะเท่านั้นก่อนจะกลับไปจดจ้องกับเกมส์เหมือนเดิม

คนที่อยากกระโดดถีบเพื่อนอีกสิบทีรัวๆ แต่ต้องตัดใจเพราะคบมันอยู่คนเดียว หันหลับมาจ้องหน้าคอมแล้วถึงกับถอนใจ สิบตัว เหลือที่ต้องลงเรียนอีกสิบตัวในสองเทอม จริงๆแล้วมันก็ดูเหมือนไม่ยิ่งใหญ่อะไร แต่เกรดอันน้อยนิดทำให้ต้องคำนวณแล้วคำนวณอีกยิ่งกว่าแข่งคณิตโอลิมปิค ห้ามมีน้องแมวโผล่มาแม้แต่ตัวเดียวไม่งั้นไม่จบ

ชานยอลไม่อยากเป็นปู่มหาลัย

ดังนั้นตอนนี้ทำได้แค่หาวิชาง่ายๆลง โดยไม่ฆ่าตัวเองตาย

 

“มึง กูขาดเลือกเสรีตัวนึง ลงไรดีวะ กูว่าจะลงเทอมนี้เลย เทอมหน้ากลัวไม่มีอะไรลงอ่ะ”

“โห่ย เลือกเสรีลงอะไรก็ได้”  หลังจากโดนประเคนฝ่าเท้า คยองซูก็ปิดคอมตัวเองและมาทำหน้าที่อย่างที่เพื่อนที่ดีควรกระทำ  “ลงอิ๊งพื้นฐานก็ได้นะมึง ไม่น่าจะมีอะไรมาก”

“ไม่เอาอ่ะ”

“ทำไม แค่พื้นฐานมึงกลัวไม่ผ่านเหรอ?”

“อีเหี้ย มึงหลอกด่ากูว่าโง่อีกแล้วนะ!”  

 

คยองซูหัวเราะลั่นห้องคอมก่อนจะตบไหล่เพื่อนรักแทนการปลอบใจ คยองซูไม่เค๊ยไม่เคยคิดว่าปาร์คชานยอลโง่ เพียงแต่ซื่อบื้อกว่าชาวบ้านนิดหน่อยเท่านั้นเอ๊ง(?)

 

“มึงต้องได้ซีขึ้นไปใช่มั้ย”

“อืม”  คนฟังพยักหน้า  “จริงๆได้เอยิ่งดีนะ จะได้เอามาล้างด๊อก ดึงเกรด”

“ลีลาศมั้ย? เปตอง?”  สีหน้าสะพรึงของชานยอลแทนคำตอบได้ดีกว่าคำพูดเสียอีก คยองซูที่ชักจะหงุดหงิดเริ่มทนไม่ไหว “แล้วจะลงอะไรวะ นั่นก็ไม่เอา นี่ก็ไม่เอา”

“อะไรที่มันง่ายๆอ่ะ กูของ่ายไว้ก่อน แล้วเพื่อนๆ คนอื่นเก็บหมดยังวะ มีใครลงอะไรมั้ยกูจะไปลงด้วย”

 

ชานยอลไม่วายขอความเห็นจากเจ้าพ่อกรมข่าวมหาลัยแม้จะโดนด่ามาแล้วว่าเรื่องมากก็ตามที คยองซูครุ่นคิดอยู่นิดนึงก่อนจะตอบออกมาว่า

 

“เอ้อ ใช่ เบสิคคอมพิวเตอร์มั้ย กูเห็นเพื่อนที่เรียนถาปัดจะลง บอกว่าเอง่าย ก็ไม่ได้ทำไรอ่ะมึง ก็แค่เลคเชอร์ แล้วก็สอบตอนไฟนอล”

 

สีหน้าไม่สนใจและอาการทำหูทวนลมของชานยอลทำให้คยองซูเซ็งขึ้นมาสามระดับ แล้วเมื่อกี้มึงจะถามกูทำไมวะครับไอ้.... คนที่เก็บเลือกเสรีครบแล้วและเหลือวิชาเรียนอีกเพียงนิดหน่อยอยากจะแช่งให้มันไม่จบสี่ปีด้วยซ้ำ แต่เพราะกลัวจะเข้าตัว คยองซูจึงได้แนะนำอะไรไปอย่างที่เพื่อนที่ดีควรจะทำ

 

“ไม่จบเพราะขาดเลือกเสรีแม่งน่าอายกว่าติดเอฟอีกนะมึง ลงไปเหอะสักตัว เดี๋ยวหมดช่วงเพิ่มถอนแล้วมึงได้เป็นนักศึกษาปี 5 แน่”

 

ได้ผล

ปฏิกิริยาของชานยอลกลับมาเป็นกระต่ายตื่นตูมอีกครั้ง

สุดท้ายด้วยลมปากคยองซู ชานยอลก็กดลงวิชาเบสิคคอมพิวเตอร์ไปแบบไม่ลังเล

 

.

.

 

สาบานว่าถ้าเจอโดคยองซูเมื่อไหร่ การฆ่าด้วยมือเปล่าไม่ใช่ตัวเลือกสุดท้ายแน่ๆ

ชานยอลหมายมั่นปั้นมือไว้แบบนั้นในวินาทีที่ก้าวเข้ามาในห้องเรียนวิชาคอมที่ไม่เห็นจะดูเบสิคตรงไหน คนที่คิดว่าน่าจะเรียนแค่การเปิดปิดคอม ไมโครซอฟท์พิมพ์งาน วิธีการเข้าอินเตอร์เน็ต กลับต้องมาเจอชีทสามปึกเรื่องฮาร์ดแวร์ ซอฟท์แวร์ แรม ฮาร์ดดิสก์ เดต้า ฯลฯ

คนที่ทำเป็นแค่เปิดปิดคอม และใช้คอมเล่นเกมส์เริ่มรู้สึกว่าตัวเองพลาด และเห็นภาพชีวิตการศึกษาที่กำลังจะพินาศชัดยิ่งกว่าจอทรีดี

มือเรียวเปิดชีทสามปึกที่พึ่งได้มาเป็นรอบที่สามและก็สำเหนียกได้ว่า ‘ไม่รู้เรื่องจริงๆ และคิดว่าชาตินี้ก็คงจะไม่รู้เรื่องแน่นอน’ ดังนั้น หลังจากที่มั่นใจแล้วว่าไปไม่รอด ชานยอลก็วางแผนในหัวไว้เสร็จสรรพว่าจบคาบนี้จะไปถอน และชีวิตก็จะเป็นอิสระเสรี ไว้ค่อยคิดอีกทีแล้วกันว่าจะหาอะไรลง

แต่แล้วภาพวาดความฝันอันแสนงดงามของชานยอลก็ต้องจบลงเมื่อโดนเสียงเลื่อนประตูขัดจังหวะ และคนที่เข้ามาใหม่ก็ทำให้เขาเปลี่ยนความคิดโดยสิ้นเชิง

 

“ขอโทษครับอาจารย์”

 

คนที่พึ่งเดินเข้ามาโค้งให้อาจารย์ก่อนจะเดินมานั่งเครื่องข้างๆ เขา ใบหน้าเรียววาดไปด้วยรอยยิ้มที่ชานยอลลงความเห็นได้อย่างเดียวว่า..... น่ารัก

 

“เอาชีทจากไหนเหรอ?”

 

เสียงคำถามทำให้ชานยอลสะดุ้งจากภวังค์ ความรู้สึกมันฟ้องชัดจนแทบจะเป็นตัวอักษรผุดขึ้นมาบนหน้าผากอยู่แล้ว แต่ชานยอลก็ยังคงยืนกระต่ายขาเดียวโดยการกระแอมกระไอกลบเลื่อนปฏิกิริยาตัวเองไป

 

“อาจารย์แจกก่อนเริ่มคาบอ่ะ ไปขอสิ”  ชานยอลพยักเพยิดไปยังคนที่ยืนสอนอยู่หน้าห้อง หากแต่อีกฝ่ายส่ายหน้า

“เค้าสอนอยู่อ่ะ ไม่กล้าเดินไป ขอดูด้วยก่อนได้มั้ย”

 

คนพูดไม่พูดเปล่า เขยิบเก้าอี้เข้ามาใกล้เรียบร้อย หัวใจทำงานเร็วกว่าสมอง ชานยอลเกิดอาการยิ้มไม่หุบและหยุดยิ้มไม่ได้เมื่อเห็นอีกฝ่ายในระยะห้านิ้ว ไม่ว่าอะไรก็ดูน่าหลงใหลไปหมด ทั้งใบหน้าเรียวยื่นเข้ามาใกล้เพื่อดูชีท นัยน์ตารีเรียวสุกใสมองอาจารย์อย่างตั้งอกตั้งใจ หรือแม้กระทั่งมือเล็กคอยจดขยุกขยิกลงในสมุดเลคเชอร์ของตัวเอง เขาจึงทำอะไรไม่ได้นอกจากนั่งบื้อ แอบมองคนนั่งเรียนข้างๆ อย่างเดียว

พอเลิกคาบ ชานยอลก็เก็บของโยนใส่กระเป๋า ในใจคิดถึงหน้าเจ้าพ่อกรมข่าวมหาลัย เลิกเรียนแล้วต้องไปบอกให้มันสืบ แต่อีกฝ่ายก็ทำให้ชีวิตเขาสบายขึ้นเสียก่อน

 

“ขอบคุณมากนะที่ให้ดูชีทด้วย นายชื่ออะไรเหรอ? คณะอะไร ไม่เคยเห็นหน้าเลย”

“ปาร์คชานยอล ปีสี่ จิตรกรรม”   ชานยอลมองคนที่ยืนยิ้มอยู่ตรงหน้าด้วยความรู้สึกอิ่มเอิบหัวใจยังไงบอกไม่ถูก ทำไมถึงได้เป็นคนที่มองแล้วทำให้โลกสดใสขนาดนี้นะ  “นายล่ะ?”

“บยอน แบคฮยอน อยู่ถาปัด....นายเรียนคนเดียวเหรอ?”

“อืม”

“ฉันก็เรียนคนเดียว งั้นอาทิตย์หน้าเจอกันนะชานยอล”

 

พอแนะนำตัวเสร็จแบคฮยอนก็เดินออกจากห้องไปพร้อมกับโบกมือลา ทิ้งให้คนตัวสูงกว่ายืนอยู่ที่เดิมด้วยปฏิกิริยาที่ใกล้เคียงกับคำว่าสติหลุดครบทุกประการ ชานยอลอ้าปากค้างก่อนจะเม็มโมรี่ชื่อนี้ไว้ในหัวแบบลืมไม่ลง บยอน แบคฮยอน

คนที่ทำให้หัวใจเขาเต้นแรงอย่างไม่น่าเชื่อ...

คยองซู......

ช่วยกูด้วย TwT

 

.

.

 

“คิดดู คอมมีตั้งห้าสิบเครื่อง พรหมลิขิตนะเว้ยที่ทำให้เค้าตัดสินใจมานั่งข้างกู”

“มึงนั่งตรงไหน?”

“หลังสุด”

“เออ คนที่มาสายก็ต้องนั่งหลังไว้ก่อนอยู่แล้วปะวะ เพ้อเจ้อนะมึงเนี่ย”

“มึงแม่ง!!!”

 

ชานยอลตัดพ้อคยองซูด้วยการต่อยเข้าไปที่แขนเพื่อนรักเต็มเหนี่ยว หลังจากเดินออกจากห้องเรียนแล้วมาเจอคยองซูที่โรงอาหาร ชานยอลก็เล่าทุกสิ่งทุกอย่างไม่มีพลาดสักรายละเอียดจนคยองซูคิดว่าตัวเองเข้าไปนั่งอยู่ในเหตุการณ์ด้วย คนที่ฟังมาตลอดสามสิบนาทีเต็มจนเริ่มกินข้าวไม่ลงทุกขณะจึงต้องขออนุญาตตัดบท

 

“สรุปชอบเค้า ว่างั้น?”

“ก็ไม่เชิง... ไม่รู้ว่ะ รู้แต่มองแล้วมีความสุขอ่ะ”

 

ชานยอลตอบตามที่รู้สึกจริงๆ ไม่คิดเลยว่าตั้งแต่เกิดมาจนอายุยี่สิบปีจะได้สัมผัสความรู้สึกแบบนี้กับชาวบ้านเขา ความรู้สึกที่แค่มองก็ใจสั่น มือไม้เกะกะจนไม่รู้จะวางไว้ที่ไหน เผลอเมื่อไหร่สายตาก็หยุดอยู่แต่กับใบหน้านั่น แต่พอได้คุยด้วยก็กลับเป็นใบ้ ทำอะไรไม่ถูก...

“รักแรกพบ” คำนี้คงใช้ได้กระมัง


“งั้นก็แค่มองแล้วกัน”

“ทำไมวะ”

“ก็คนที่มึงเจอนั่นบยอน แบคฮยอนไม่ใช่เหรอ” 

“อืม”  ชานยอลเลิกคิ้วกับท่าทางแปลกๆ ของคยองซู ใจคอเริ่มวิตกว่าเจ้าพ่อกรมข่าวจะมีเรื่องเด็ดอะไรมาให้เขาได้ช็อกรึเปล่า “ทำไมวะ?”

“มึงไม่รู้จักจริงดิ?”   คยองซูถามด้วยน้ำเสียงที่แปลได้ใจความต่อประมาณว่า ‘มาจากเขาลูกไหน บ้านน้ำไฟเข้าไม่ถึงหรือยังไง ถึงได้ไม่รู้จักบยอน แบคฮยอน’  

“แล้วกูควรจะต้องรู้จักเหรอ?”

 

ชานยอลถามกลับด้วยความไม่รู้จริงๆ จนคยองซูอยากจะลงไปดิ้นกับพื้นให้หายขัดใจ เขาก็รู้ว่ามันไม่ค่อยคบค้าสมาคมกับชาวบ้าน กิจกรรมไม่ทำ กีฬาไม่แตะ มาเรียนสาย เลิกเรียนกลับบ้าน คยองซูก็แปลกใจตัวเองเหมือนกันว่าเป็นเพื่อนกับคนพรรค์นี้ได้ยังไง แต่ถึงขั้นจะชอบบยอน แบคฮยอน มันก็น่าจะต้องมีพื้นความรู้บ้างสิวะ...

 

“แบคฮยอนเป็นคนดังของถาปัดน่ะ”

“อ้อ.. มิน่า”  ชานยอลแอบอมยิ้มน้อยๆ ภูมิใจในตัวเองว่าเขาก็ตาถึงใช่ย่อย หากแต่ประโยคต่อมาของคยองซูก็เหมือนเข็มจิ้มหัวใจที่กำลังพองโตให้แตกเป๊าะคาตา

“ที่เป็นคนดังเพราะเป็นแฟนกับคิมจองอิน เดือนปีสองคนนั้นที่มึงเคยเห็นแล้วพูดว่า ‘ไม่ได้เรื่อง กูหล่อกว่าตั้งเยอะ’ นั่นอ่ะ กูได้ยินมาว่าเค้าก็ยังคบกันอยู่นะ”

“..........”

“ตัดใจดีกว่ามั้ง” 

 

ถึงจะได้ยินเสียงคยองซูเตือน ชานยอลก็รู้สึกว่าตัวเองหูอื้อตาลายยังไงบอกไม่ถูก หัวใจเต้นผิดจังหวะจนรู้สึกได้ ความผิดหวังไหลซัดเข้ามาอย่างที่ตัวเขาเองก็อธิบายไม่ถูกเช่นกันว่าเพราะอะไร แค่นั่งเรียนด้วยกันสามชั่วโมง แม้แต่เพื่อนก็ยังไม่ได้เป็นด้วยซ้ำ แล้วเขาคาดหวังอะไรกัน...

สุดท้ายชานยอลก็หาคำตอบให้ตัวเองไม่ได้

แต่สิ่งเดียวที่เขามั่นใจคือความหล่อชนะทุกสิ่ง

ถ้าเขาหล่อกว่าคิมจองอิน แบคฮยอนก็ต้องมีหวั่นไหวบ้างล่ะน่า...

 

 

To be continued

 

 

สวัสดีค่ะมิตรรักคนอ่านทุกท่าน ไม่ได้มาลงฟิกนานมากกกกก (ก ไก่ยาวถึงอเมริกา) จะมีคนเห็นมั้ย (หัวเราะ)

ไม่ได้พิมพ์ฟิกนานสุดๆ จนลืมไปแล้วเลยค่ะว่าพิมพ์ครั้งสุดท้ายเมื่อไหร่ = =' พอกลับมาพิมพ์อีกที หืม ใช้เวลาเป็นสิบๆวัน แถมฟิกเก่าๆ ก็ดองค้างเติ่งเป็นสิบเรื่อง ยังจะมาพิมพ์แฟนด้อมใหม่อีก คนที่รออ่าน(ที่เราคิดว่าคงเลิกรอกันไปแล้ว 5555)อย่าพึ่้งปารองเท้าใส่นะคะ เอิ๊กกก

เอาเป็นว่าเรื่องนี้อาจจะป่วงๆ ไปบ้าง แต่จะ(พยายาม)เข็นให้จบนะคะ คงมีประมาณ 3-4 ตอน ไม่สั้นไม่ยาว เพราะดูจากภาระชีวิตพิมพ์ฟิกยาวๆคงไม่รอด ท่านใดชอบเด็กนอกโลกคู่นี้ก็บอกกันหน่อยนะคะว่าฟิกถูกใจรึเปล่า :)

โอ้ย ทอล์คจะยาวกว่าฟิกอยู่้แล้ว ฮ่าฮ่าาาาา เอาเป็นว่าคิดถึงคนอ่านทุกท่านนะคะ ไม่ว่าจะเป็นพี่ som2aiba, พี่ geminine และท่านอื่นๆที่ยังมีมาคอมเม้นให้ อาจจะไม่ได้มีโอกาสมาบอก แต่ขอบคุณจริงๆค่ะที่ยังคิดถึงกัน

เจอกันตอนหน้าค่ะ  

Comment

Comment:

Tweet

พอร. เธอลงฟิคคคคคคค
ในที่สุดเธอก็แต่งแบคยอลลลลลลล
ชานยอลเนี่ย...เรื่องมากเนอะ จะจบไม่จบแหล่อยู่แล้ว
ก็เลือกมากอยู่นั่น ไอ้คนแนะนำก็พูดไปดิ่ นี่ก็หาเรื่องขัดตลอดๆ
สมน้ำหน้านักที่โดนแอบด่าอยู่ตลอดเวลา จริงๆแล้วอาจจะไม่โง่เท่าไหร่หรอก
ยังคิดทันอยู่ว่าโดนหลอกด่า ฮา!
นึกภาพชีทปีกนั้นของชานยอลออกเลย
แรม รอม ฮาร์ดแวร์ ซอฟท์แวร์อะไรนั่น = = แม่งเบสิกไปป่ะวะ
ไม่รู้ได้ป่ะวะความรู้แบบนี้เนี่ย มันทำอะไรให้ชีวิตดีขึ้นมาบ้างป่ะ (บ่น)
อย่างไรก็ตาม ยังไม่ทันได้ถอนวิชานะจ๊ะปาร์คชานยอล คดีพลิกเลยทีเดียว
ตกหลุมรักขึ้นไม่ไหวอ่ะ คึคึคึ แบคน่ารักใช่มั้ยยยยย ใช่ม้ายยยย #ไบแอส
น่ารัก ยิ้มหวาน ละมุนละไม(?) ไปไหนไม่รอดแระ เรียนต่อไปเถอะถอนไม่ได้แระ
โดคยองซูโคตรให้กำลังใจเพื่อนอ่ะ
แต่จริงๆเป็นคนมาสายไปนั่งหลังห้องคือเฟคป่ะชานยอล = =
มันไม่ควรจะเป็นพรหมลิขิตอะไรงี้ คิดไปเองล้วนอ่ะ
นี่ละหนอชีวิตนศ.ที่ไม่มีอะไรมากไปกว่ากิน นอน เรียน กลับบ้าน
ก็จะไม่รู้เรื่องชาวบ้านไง ไม่ได้อัพเดทข่าวสารรอบตัว พลาดแระชานยอลอ่า
คนน่ารักแสนดีพริ้มขนาดนั้น(ไบแอสสึด)หรือจะยังโสด หึหึหึ
ก็มีแค่คนเอาแต่เรียนกลับบ้านเท่านั้นแหละชานยอลเอ้ยที่ปล่อยให้หลุดมือไปได้!
อย่างไรก็ตาม แค่แฟนเอง...เป็นได้ก็เลิกได้ ;p

#3 By mno9* on 2012-06-18 08:48

ว้าวว ในที่สุดคู่นี้ก็ออกมา แอบเชียร์คู่นี้อยู่นิดหน่อยค่ะ เด็กใหม่ๆนี่น่ารักกันจริง ฮี่ๆ
ไม่ได้อ่านฟิกของแพมนานมาก แต่กลับมาอ่านที่ไรก็ชอบทุกทีค่ะ

ไม่ได้กดดันนะคะ แต่รอตอนต่อไปค่า อยากรู้ว่าคาบต่อไปจะเกิดอะไรขึ้น ><*

#2 By :: T-Kanon:: on 2012-06-17 23:41

ได้อ่านฟิคชานแบคของไรท์เตอร์โดยบังเอิญพอดี
หลังจากเสริจหาในกูเกิ้ล -..-

อยากบอกไรท์เตอร์มากว่า สนุกมากกกกกก
คืออ่านซ้ำสามรอบแล้วค่ะ
ภาษาไหลลื่นมากอ่า
อ่านเพลินมากๆ แถมพล็อตเรึยนใกล้ตัวสุดๆจิ้นตามไม่ยากเลย
ตรงหาวิชาที่เอแน่ๆมาล้างด็อก /เย้ยย

ยอลโคดหลงตัวเองอ่ะ
หล่อจริงไม่เถียง แต่นี่หล่อแบบเกรียนๆด้วยนะเออ
คยองซูพูดถูกใจทุกประโยคเลยค่ะ
ถ้าเราเป็นยอลจะเจ็บปวดมาก5555

แล้วสุดท้ายที่ว่าจะถอนทิ้งนี่
คงไม่ได้ถอนแล้วสินะ
แบคน่ารักขนาดนี้ ต้องไฟท์อ่ะ อย่าให้หลุดมือในยอลลี่><

รอตอนต่อไปอย่างใจจดใจจ่อเลยค่ะ:) สู้ๆนะคะไรท์เตอร์

#1 By HACK (103.7.57.18|27.55.0.170) on 2012-06-17 22:20