[SF] When Something Wrong : Trust Me

posted on 23 Sep 2009 17:34 by pam-a-rod in When-Something-Wrong

Title : [SF] When Something Wrong : Trust Me
Author : pam-a-rod
Genre : YAOI Romance
Warnings : YAOI : PG-13
Pairing : Kyuhyun x Ryeowook
Notes : รับความหยาบคายไม่ได้ ควรปิด

 

“โจคยูฮยอน ทำไมนายทำแบบนี้!”


เกิดปรากฎการณ์เทคโนโลยีเป็นพิษอีกครั้ง เมื่อมือถือฝาพับรุ่นเดอะของคนน่ารักโชว์คลิปวิดิโอเขากำลังหัวเราะหยอกล้อกับหญิงสาวหน้าตาดีในปาร์ตี้ที่บ้านซีวอน นัยน์ตาคมหลบต่ำ ครุ่นคิดถึงข้อแก้ตัวที่ดูเลือนรางลงไปทุกวินาที


“แค่คุยกันเฉยๆ ไม่มีอะไรในกอไผ่แน่นอน”

“ไม่มีบ้าอะไร นี่ถ้าไม่เกรงใจก็คงชวนกันขึ้นเตียงไปแล้วแน่ๆ”


เรียวอุคหมายความตามที่พูดจริงๆ ดูจากสีหน้าและท่าทาง บวกกับรู้จักนิสัยผู้ชายคนนี้ดีไม่แพ้ใคร นอกจากจะเจ้าชู้ประตูดิน นิสัยยังลื่นอย่างกับปลาไหลจับไม่ได้ไล่ไม่ทัน ถึงพยายามจะมองข้ามไปบ้างเพราะเจ้าตัวก็มีข้อดีอยู่มากมาย แต่คราวนี้.. หลักฐานคาตาแบบนี้.. ไม่ปรี๊ดก็ไม่รู้จะว่ายังไง


“เรียวอุคอ่า.. ทำไมพูดจาไม่น่ารักแบบนั้นล่ะครับ เรื่องเล็กนิดเดียวอย่าไปสนใจเลยนะ”

“ไม่เล็ก! ฉันจะไปข้างนอก เห็นหน้านายแล้วมันหงุดหงิด!”

 

.
.

 

“สมน้ำหน้า”

“ไอ้ชั่ว ถ้ามึงไม่คิดจะปลอบใจกูก็อย่าเสือกซ้ำเติม”

“อย่างมึงอะสมควรโดนบ้างแล้ว”

“ใช่ๆๆ”


เสียงลูกคู่ส่งกลับรับกันดีสุดๆให้คยูฮยอนต้องปวดหัวจี๊ดเป็นรอบที่แสน นัยน์ตาคมปลาบตวัดมองเพื่อนตัวดีทั้งหลายทั้งปวงที่นั่งเอกขเนกอยู่ที่โซฟาอย่างที่ไล่ยังไงก็ไม่ไปด้วยความไม่พอใจ แต่ก็ทำอะไรไม่ได้มากไปกว่านั้น จึงตัดสินใจหยิบหมอนอิงมากอดก่อนจะเปิดโหมดโลกส่วนตัว แต่คนที่ยอมถ่อมาซ้ำเติมถึงที่ก็ไม่มีวันยอมง่ายๆ


“แล้วตอนนี้เค้าไปไหนซะล่ะ?”

“ไม่รู้.. กูไม่ใช่จีพีเอสมือถือนะเว้ย จะได้รู้ว่าเค้าไปไหน”

“หายไปหลายวันแบบนี้ ต่างประเทศชัวร์.. มึงก็ตีตั๋วบินตามไปซี่ เคยบอกไอ้ปาร์คแบบนี้ไม่ใช่เหรอไง”


คิบอมพูดขึ้นมาด้วยน้ำเสียงแนะนำและประชดในคราวเดียวกันได้อย่างน่าอัศจรรย์ใจ และยังเป็นแนวทางที่ดูเป็นไปได้และมีประโยชน์สุดๆเท่าที่ได้ยินมาตลอดทั้งวัน หากแต่คยูฮยอนที่ไม่รับรู้สิ่งอื่นใดในโลกใบนี้นอกจากความหดหู่ขั้นสูงสุดก็ส่ายหน้าแล้วซุกตัวลงกับโซฟาเหมือนเดิม ใบหน้าหล่อเหลาระดับพระเอกละครนิ่งสนิทไม่เหลือเค้าโครงของคนเก่าเลยแม้แต่นิด


“ไม่ไปเว้ย เค้าไม่อยากเห็นหน้ากู”

“อี๋ มึงอย่ามาน้ำเน่าตอนนี้น่ะ เห็นแล้วเกะกะลูกตา”


เพื่อนที่แสนดีอย่างซีวอนที่เดินเล่นอยู่ในครัวตะโกนลั่นมาเพื่อแขวะเข้าให้จนคยูฮยอนต้องชักสีหน้า คนที่พยายามหลบแฟนมากินเหล้ากันใช้บ้านคยูฮยอนผู้ซึ่งพึ่งโดนทิ้งหมาดๆเป็นสถานที่ มือเรียวคว้าขวดทรงสูงพร้อมแก้วสามสี่ใบเดินกลับเข้ามาในห้องนั่งเล่นแล้วก็ได้ฤกษ์ถกกันถึงเหตุการณ์แบบเดิมๆ

ไม่รู้ว่าวิธีนี้ติดต่อกันหรือยังไง ทำไมแฟนของพวกเขาทะเลาะกันทีไรชอบหายไปต่างประเทศทุกที


“แล้วเรียวอุคจะกลับวันไหน?”

“หน้ากูดูเหมือนกูเกิ้ลหรือไง”

“แล้วทะเลาะกันเรื่องอะไรวะ?”

“พวกมึงยังจะมีหน้ามาถามนะ ก็ใครหน้าไหนล่ะส่งคลิปกูคั่วสาวให้เค้าดู ชั่วได้ใจจริงๆ”


สาบานว่าในสามคนนี้ไม่ได้มีใครส่งให้เรียวอุคดูแต่อย่างใด.. แค่ช่วยกันขโมยเบอร์แล้วเอาไปให้คิมจงฮยอนส่งให้ต่างหาก ไม่ได้แค้นฝังลึกอะไรหรอกนะ แต่ไอ้พวกชอบทำบ้านคนอื่นแตกมันต้องโดนกับตัวซะบ้างให้รู้ซึ้ง.. อ๊ะ.. เปล่านะ สาบานว่าไม่ได้แค้นอะไรเลยจริงๆ


“เอ๊ะมึงนี่ปรักปรำว่ะ พวกกูจะไปทำอะไรได้”

“คิดว่ากูไม่รู้เรื่องปาร์ตี้เมื่ออาทิตย์ที่แล้วหรือไง ปาร์ตี้วันเกิดอยากจะจัดของมึงน่ะซีวอน มันเป็นแผนใช่มั้ย หา? ให้กูไปเจอสาวตรงสเปคเป๊ะๆ นอกจากจะมอมเหล้ากูแล้วก็ยังยุให้ไปจีบ จบงานก็แบลคเมล์ตามสูตรเลยนะมึง”

“เฮ้ย มันรู้ว่ะ”


พอโดนแฉมาเป็นฉากๆ ราวกับว่าเป็นหนึ่งในคนวางแผน คิบอมก็ร้อนตัวหันไปกระซิบกับยูชอนด้วยเสียงที่ตัวเองคิดว่าเบามากแล้ว แต่ไอ้คนหูดีก็ไม่วายจะได้ยินแล้วเหวี่ยงมาโครมใหญ่


“กูได้ยินนะเว้ยไอ้คิบอม!”   คยูฮยอนผู้พบสัจธรรมอันแท้จริงแทบจะอยากล้มโซฟามันซะตรงนี้  “ไอ้พวกเพื่อนเลว กูจะคบไปทำซากอะไรวะเนี่ย”

“อ๊ะๆ ไม่คบก็ได้นะ”


พอพูดไปแบบนั้น.. ทุกคนก็ดูท่าจะไม่สนใจคยูฮยอนขึ้นมาบ้างแล้ว แต่ละคนเริ่มเมินหน้าหนีไปทางอื่น หันไปจับกลุ่มคุยกันเองเป็นเรื่องเป็นราวใหญ่โต แต่คนที่คบพวกมันมานานเหลือเกินก็รู้ว่าอาการทั้งหมดนี้เป็นส่วนหนึ่งของความลับ.. ก็แค่นั้น มันต้องกุมชะตากรรมอะไรของใครไว้อยู่แน่ๆถึงได้ทำตัวเหนือกว่าแบบนี้ได้

เพื่อนชั่วพวกนี้เหรอจะตัดหางปล่อยวัดโจคยูฮยอนคนนี้

ไม่มีทาง..

เพราะพวกมันยังไม่ได้แก้แค้นอย่างสาสม.. เรื่องนั้นเขารู้ดี


“จะฆ่ากูยังไงก็ว่ามาเลย อย่ามาทำมีลับลมคมใน”

“ใครมี?”

“เอ๊ะพวกมึงนี่เล่นตัวว่ะ”   พอองค์ลงเพราะทะเลาะกับแฟนโจคยูฮยอนก็โหดได้เหมือนกัน “รีบๆบอกมา ไม่งั้นกูแช่งให้เลิกกับแฟน!”

“เรียวอุคไปเที่ยวฮ่องกง พรุ่งนี้ก็กลับแล้ว จุนซูบอกว่าให้แวะไปนอนที่คอนโดก่อนก็ได้ ถ้ายังไม่อยากกลับมาเจอมึง”

“ไอ้ปาร์ค!!”


คิบอมกับซีวอนตวาดใส่คนที่นั่งเงียบๆมานานเสียงดังลั่น ไอ้เพื่อนตัวดีนี่ดัดหลังกันหน้าด้านๆ อุตส่าห์จะให้ไอ้จอมทำลายล้างความรักชาวบ้านได้ซึ้งถึงความเจ็บปวดนานๆเสียหน่อย ตกลงกันไว้ดิบดีพอจะโดนแช่งนิดเดียวทำเป็น...


“ก็กูไม่อยากเลิกกับจุนซูนี่”

“ไอ้เลว! พวกกูก็ไม่อยากเลิกกับแฟนเหมือนกันนะเว้ย ชิ่งหนีเอาตัวรอดแบบนี้คนเดียวได้ไง”

“ไม่รู้ล่ะ บอกไปแล้วนี่หว่า”  ปาร์คยูชอนปั้นหน้าคุณชายจอมเอาแต่ใจให้เพื่อนๆอยากประเคนฝ่าเท้าให้นัก แต่คนที่ไม่เดือดร้อนอะไรพอๆกับไม่สนใจสายตาเชือดเฉือนที่ส่งมาก็พูดต่อ  “อยากเจอก็ไปตามเองละกัน คอนโดนกูน่ะ ไปไม่ถูกอนุญาตให้เกาะล้อรถกูไปได้”

“เออ ไปเป็นน่า ไปกินเหล้าออกบ่อยไป”

“โชคดีละกัน”

“จะโชกเลือดมากกว่ามั้ง”


คิบอมพูดขึ้นมาลอยๆให้คยูฮยอนต้องยกนิ้วกลางเป็นของขวัญ ไม่ช่วยอะไรแถมยังไม่ให้กำลังใจแบบนี้นี่มันน่าตัดเพื่อนตัดญาติกันซะจริง เจ้าของบ้านหยิบหนังสือบนโต๊ะมาปาเข้าใส่สักทีให้หายแค้น พร้อมทั้งสรรเสริญเพิ่มไปอีกสักประโยค


“เชี่ยคิบอม ไปให้พ้นหน้ากูเลยมึง!”


.
.

 

สุดท้าย เช้าวันรุ่งขึ้น.. คยูฮยอนก็มายืนอยู่หน้าคอนโดพี่จุนซูแล้วเรียบร้อย

ไม่ได้มาเพราะโดนซีวอนด่าว่าทำตัวเป็นเจ้าพ่อดราม่าหรอกนะ แต่เพราะอยากจะเคลียร์ให้รู้เรื่องกันไปมากกว่า เห็นภาพตัวเองในกระจกแล้วหดหู่บอกไม่ถูก คุณชายเมโทรเซกชวลอย่างเขากลายเป็นลูกกระจอกงอกง่อยขึ้นมาทันทีพอโดนแฟนทิ้งไปเที่ยวฮ่องกง แบบนี้ใช้ได้ที่ไหน!

แต่ถึงจะบอกตัวเองแบบนั้น ในใจลึกๆก็รู้ว่ามันมีอะไรมากกว่านั้นอยู่ดี


“เซ็งว่ะ”


คยูฮยอนสบถเบาๆไปด้วยจุดบุหรี่สูบไปด้วยในระหว่างทางที่จะกดลิฟต์ขึ้นไปที่ห้อง พอมาถึงก็ได้แต่ยืนบื้ออยู่หน้าประตูโดยที่ทำอะไรไม่ถูก เขาไม่เคยโดนเรียวอุคโมโหใส่เลยสักครั้ง เรียวอุคที่น่ารักของเขาเรียบร้อย นิสัยดี ใจเย็น ไม่เคยโมโหร้ายแล้วหายไปแบบนี้มาก่อน.. ต้องไปติดนิสัยพี่จุนซูกับพี่ทงเฮมาแน่ๆถึงได้เป็นแบบนี้

และเพราะเรียวอุคไม่เคยโกรธ คยูฮยอนจึงไม่เคยรู้ว่าต้องง้อยังไง


หลังจากถอนหายใจจนแทบหมดปอด คนที่กลัวผลที่จะตามมาก็ตัดสินใจปล่อยให้เรื่องมันคาราคาซังเหมือนเดิม..โดยการที่ไม่ทำอะไรทั้งนั้น หมุนตัวจะกลับบ้านอยู่แล้วแต่ก็ได้ยินเสียงประตูเปิดเสียก่อน


พอได้เห็นหน้าของคนที่เปิดประตูออกมา ทำให้คยูฮยอนรู้ซึ้งได้ในทันทีเลยว่า

เขาคิดถึงเรียวอุคมากเพียงใด

เพราะเจอหน้ากันทุกวันถึงไม่เคยพบความรู้สึกแบบนี้มาก่อน เพราะอยู่ด้วยกันถึงไม่เคยรู้ว่าอีกฝ่ายสำคัญแค่ไหน แค่เห็นใบหน้าที่ไม่ได้เจอมานานหัวใจก็เต้นแรงอย่างประหลาด ลมหายใจรวยรินกลับมาเป็นปกติเหมือนได้ยาวิเศษ

แต่ถึงจะเกิดเรื่องมากมายแต่คยูฮยอนก็พบว่ามันไม่ได้แย่ซะทีเดียว อย่างน้อยก็ทำให้รู้ว่าตัวเองไม่ควรจะปล่อยคนๆนี้ไปอีกเป็นครั้งที่สอง


“มาทำไม?”

“เรียวอุคอ่า.. พูดจาใจร้ายอีกแล้วนะ”

“คนอย่างนาย แบบนี้ยังดีไปด้วยซ้ำ”


พออีกฝ่ายทำท่าจะปิดประตูใส่หน้า คยูฮยอนก็รีบเอามือยันไว้แล้วแทรกตัวเข้าไปในห้องอย่างรวดเร็ว ภายในห้องเงียบสนิทเพราะไม่มีใครอยู่ คาดว่าพี่จุนซูกับยูชอนคงหอบผ้าหอบผ่อนหนีกันไปนอนที่อื่นเพราะรู้ว่าเขาจะมา ถ้วยกาแฟที่ตั้งอยู่ตรงเคาน์เตอร์ข้างประตูยังอุ่นจนถึงขั้นร้อน ทำให้คยูฮยอนรู้ได้ทันทีว่าสุดท้ายแล้วเรียวอุคก็ยังเป็นคนเดิม


“มายืนจ้องผมอยู่ตั้งนาน”   คยูฮยอนเข้าข้างตัวเองหน้าตาเฉยพลางชี้ไปที่จอเล็กๆตรงข้างประตูที่แสดงหน้าผู้มาเยือนโดยไม่ต้องพึ่งตาแมว  “ทำไมถึงเปิดประตูตอนผมจะเดินหนีไปล่ะ คิดถึงผมใช่มั้ย?”

“ฝันรึเปล่า.. ก็แค่มายืนดูเท่านั้นแหละว่าใช่คนโรคจิตมั้ย”

“ยืนนานเชียวนะ กาแฟจะหมดแก้ว”

“ถ้าจะมาพูดแบบนี้ ก็กลับไปเลยไป”


เรียวอุคที่กำลังความอดทนต่ำหมายความตามนั้นจริงๆ ร่างเล็กสาวเท้าไปเปิดประตูเพื่อจะให้ผู้มาเยือนออกไป แต่คยูฮยอนก็ดื้อพอที่จะปิดประตูบานเดิมลงไปอีกครั้งแล้วเปลี่ยนวิธีจากการกวนตีนมาเป็นง้อเสียงอ่อนแทน


“เรียวอุคอ่า.. ฟังผมก่อนนะ”

“.....”   พอได้ยินความเงียบแทนการไล่ คยูฮยอนก็ถือเอาเองว่ามันเป็นสัญญาณของการอนุญาต

“ผมไม่ได้นอกใจนะ แต่พวกนั้นมันเอาคืนที่ผมเคยไปแกล้งชีวิตคู่พวกมัน แล้วตอนนั้นก็เมาด้วย ผมไม่ได้ตั้งใจจะมีคนอื่นสักหน่อย”

“แต่...”

“ฟังให้จบก่อน”  คยูฮยอนพูดพร้อมกับสำทับด้วยสายตาจริงจัง “การที่เราอยู่ด้วยกัน การที่เราคบกัน เป็นเพราะผมอยากอยู่กับเรียวอุคทุกวัน ถ้าอยากมีคนอื่นผมจะคบกับเรียวอุคไปทำไม จะอยู่ด้วยกันไปเพื่ออะไร ความสัมพันธ์ฉาบฉวยแบบนั้นไม่มีความหมายอะไรกับผมเลย ในเมื่อสุดท้ายแล้ว..สิ่งที่ผมอยากทำมากที่สุดคือกลับบ้านมาหาคุณ”


สาบานว่ากำลังโกรธมาก แต่แค่ได้ยินประโยคนี้ความโกรธก็ดูเหมือนจะถูกพัดหายไปหมด คนฟังที่ใจอ่อนยวบตั้งแต่วินาทีแรกที่ประโยคนั้นจบลงยืนอมยิ้มด้วยความสุขอย่างเห็นได้ชัด คยูฮยอนโล่งอกเหลือเกินที่เขาไม่ต้องพูดอะไรน้ำเน่ามากไปกว่านี้ให้จั๊กจี้หัวใจตัวเองเล่น

เรียวอุคเองก็ไม่ใช่ไม่รู้ว่าคยูฮยอนนิสัยยังไง ผู้ชายคนนี้ไม่ใช่ประเภทปากหวานน้ำตาลเรียกพี่แบบเพื่อนคนอื่น ไม่ใช่คนที่จะมาพูดความรู้สึกยาวเหยียดแบบนี้ให้ใครฟังง่ายๆ.. ประโยคแบบนี้หาฟังได้ยากยิ่งกว่าโอเอซิสกลางทะเลทราย และเขาก็รู้.. ว่าคยูฮยอนต้องใช้กำลังใจมากเหลือเกินที่จะรวบรวมมัน


“ก็ได้ๆ ไม่โกรธแล้วก็ได้”

“งั้นเราดีกันแล้วนะ”

“อย่าให้มีครั้งหน้าแล้วกัน”


เรียวอุคคาดโทษไว้ล่วงหน้าก่อนจะเดินเข้าไปในอ้อมแขนของคนตรงหน้าอย่างเต็มใจ ใบหน้าคมคายแนบอยู่ข้างใบหู แขนยาวที่โอบอยู่รอบตัวแน่นขึ้นมากเรื่อยๆจนรู้สึกได้.. รู้สึกได้แม้กระทั่งลมหายใจที่รินรดอยู่แถวซอกคอและน้ำเสียงอู้อี้ของคนพูด


“คิดถึงนะ”


เพราะได้ยินในสิ่งที่ไม่เคยได้ยิน คำธรรมดาๆจึงกลายเป็นเหมือนพรวิเศษ เรียวอุคยิ้มกว้างก่อนจะกอดตอบและกระซิบกลับไปให้คยูฮยอนต้องยิ้มกว้าง


“คิดถึงเหมือนกัน”




END




อย่าถามว่าทำไมพิมพ์คู่นี้ ฮ่าๆ เหตุผลเดียวกับที่กำลังสนับสนุนลัทธิซีวอนซองมินค่ะ (อะไรของแก๊ จากผู้อ่าน)

มาแบบเบลอ เออเร่อ ป่วง ทุกประการ ช่วงนี้เครียดค่ะ เลยไม่อยากพิมอะไรที่มันต้องใช้จิตมาก เรื่องอื่นๆดองเข้ากรุก่อนนะคะ ว่างเมื่อไรจะมาต่อจ้ะ ใครยังตามอ่านก็ต้องทนรับชะตากรรม รับความบ้าของนังคนเขียนคนนี้กันต่อไป เอิ๊กกก

ขอบคุณสำหรับทุกคอมเม้นค่ะ

Comment

Comment:

Tweet

แฮ่~~~~

เป็นครั้งแรกที่อ่านคู่นี้เหมือนกันค่ะ แต่ก้อพอจิ้นได้ คยูน่ารักดีเน้อ... อิอิ

มียูซูล่วย แก๊งนี้นี่ไม่เบาเนอะ อิอิ

ขอบคุณสำหรับฟิคจ้า... big smile

#5 By peachunnie* on 2010-04-10 23:56

ครั้งแรกที่อ่านคู่นี้นี้นี้~~~
แต่งได้เห็นภาพมากค่ะ
ชอบอารมณ์แบบกลุ่มก๊วน วอนบอมปาร์ค
อะไรแบบนี้
ปล.วุคน่ารักกกกกกกกค่อด

#4 By CHEEZE'P on 2009-12-17 21:59

ครั้งแรกเหมือนกันค่ะ ที่อ่านคู่นี้ ^ ^


ปล. ชอบคุณเพื่อนหน้าหล่อแก๊งค์นี้จริงๆ ชอบมากๆ

#3 By ~sand~ on 2009-12-02 00:18

ชอบอ่ะ

ชอบแก๊งนี้ มันกวนได้อีก

โจคยูฮยอนเจอซะบ้าง

โทษฐานทำให้คู่อื่นเค้างอนกัน

#2 By Reineza on 2009-11-25 00:19

เป็นครั้งแรกที่ได้อ่านคู่นี้..ไม่นึกไม่ฝันจริงๆ เหอๆ

นึกภาพไม่ออกอ่ะ แต่ก็พยายามจะจิ้นนะ ^^

ผช.กลุ่มนี้นี่แฟนเค้าอยู่กลุ่มเดียวกันด้วยรึป่าว??

งอนกันทีไรหนีไปเที่ยวเมืองนอกเหมือนกันทู๊กกกกที sad smile

แต่เข้าใจกันก็ดีแระ big smile

แต่ก็ยังนึกภาพอุคกี้เหวี่ยงไม่ค่อยออก 555+

#1 By mhoomin (58.8.120.179) on 2009-09-24 07:44